Rozbudowa Szkoły Podstawowej nr 4 w Wieliczce

Rozbudowa Szkoły Podstawowej nr 4 w Wieliczce

Budowa konstrukcji nośnej budynku zbliża się do końca. Wykonawca rozpoczyna prace nad zadaszeniem. Trwają prace instalacyjne, wkrótce zostaną zamontowane okna i drzwi.

Szkoła Podstawowa nr 4 w Wieliczce powstała w roku 1899 jako szkoła jednoklasowa. Już pięć lat później posiadała 117 uczniów. Ciągle wzrastająca liczba mieszkańców tej części Wieliczki doprowadziła do budowy nowego obiektu w roku 1981. Ostatni gruntowny remont, przebudowa i rozbudowa zakończyła się w roku 2016r. Rozrost inwestycji mieszkaniowych w tym regionie, w ciągu ostatnich lat spowodował podjęcie decyzji o dobudowie dodatkowych 1,5 tys m2 powierzchni edukacyjnych.

W ramach rozbudowy obiektu powstanie przedszkole składające się z trzech sal dydaktycznych, pokoju socjalno-biurowego, jadalni z zapleczem do wydawania posiłków, szatni oraz zaplecza socjalnego. Dodatkowo zaplanowano budowę 8 sal lekcyjnych zlokalizowanych na dwóch kondygnacjach, pracownię tematyczną, sale nauki indywidualnej. Łącznie, to blisko 900m2 dodatkowej powierzchni oświatowej.

W poziomie piwnic przewidziano 11 boksów szatniowych o łącznej powierzchni niemal 200m2. Nowy obiekt zapewni możliwość nauki dla ok. 250 uczniów, oraz nauki i zabawy dla 75 przedszkolaków.

Wartość inwestycji wynosi 5 846 033 zł.

Spotkanie z Wieliczanami ocalałymi z zagłady w 1942 r.

spotkanie burmistrza Wieliczka Artura Kozioła z Marią Perlberger Shmuel i Uri Shmueli w Izraelu

W dniach 4-8 lutego 2019 spotkałem się w Izraelu z wieliczanami cudem ocalałymi z zagłady zamieszkującymi Wieliczkę i okoliczne miejscowości do 1942 roku: Marią Perlberger Shmuel oraz Urim Shmueli. Podczas spotkań wręczone zostały specjalne podziękowania dla Ambasadorów rodzinnego miasta Wieliczka.

Jestem wdzięczny za szlachetną postawę, odwagę i nieustanną troskę o Pokój na świecie. Dziękuję, że pomimo tak trudnych doświadczeń, wspierali, wspierają mieszkańców i nasze miasto. Dziękuję za świadectwo przywiązania do Wieliczki.

Spotkanie z Panią Marią miało miejsce w Hajfie, gdzie obecnie mieszka, a z Panem Profesorem Urim Shmueli w Tele Avivie. W rozmowach powróciły wspomnienia rodzinnej Wieliczki, obrazy z dzieciństwa, twarze sąsiadów i bliskich. Podczas spotkań w Izraelu obecny był również sekretarz Gminy Wieliczka Adam Marek Panuś.

Maria Perlberger Shmuel oraz Uri Shmueli otrzymali już wcześniej z rąk burmistrza Wieliczki Odznakę Honorową Królewskiego Górniczego Wolnego Miasta Wieliczka.

 

– – – – –

Uri Shmueli (właśc. Uri Szmulewicz, ur. 13 maja 1928 roku w Krakowie) – świadek tragicznych wydarzeń z sierpnia 1942 roku w Wieliczce, który cudem ocalał z zagłady Żydów, uniknął wywiezienia do Bełżca i śmierci w tamtejszym obozie zagłady. Podczas II wojny światowej jako czternastoletni chłopiec trafił do obozu w Płaszowie, a następnie do Mauthausen i Linz III w Austrii. Po wyzwoleniu obozu wyjechał do Włoch, gdzie spędził dwa lata, tam także eksternistycznie zdał egzamin maturalny. Stamtąd przedostał się do Palestyny. Początkowo pracował jako szlifierz soczewek optycznych, następnie podjął studia na kierunku fizyka w Instytucie Technologii w Hajfie. Po zdobyciu stopnia doktora rozpoczął pracę na Wydziale Chemii Uniwersytetu w Tel Awiwie. Obecnie jest emerytowanym profesorem uniwersytetu.

Maria Perlberger Shmuel pochodzi z rodziny osiadłej w Wieliczce blisko 150 lat temu. Jej dziadek – Joshua (Józef) Perlberger był przedsiębiorcą budowlanym, sprzedawcą kruszywa, właścicielem kamieniołomów w Kurdwanowie i Koźmicach. Już w 1867 r. wykonywał miejskie prace budowlane. Dziadek pani Marii był od 1891 r. członkiem Rady Miejskiej w Wieliczce. Uczestniczył w komisjach nadzorujących prace ówczesnego zarządu miasta i jego finansów. W 1908 r., jako jedyny wieliczanin-izraelita, wszedł w skład oficjalnej delegacji uczestniczącej w pogrzebie Namiestnika Galicji hr Antoniego Potockiego w Krzeszowicach.

Ojciec Pani Marii, syn Józefa Perlbergera, Samuel Perlberger, z wykształcenia ekonomista, podczas I wojny światowej wstąpił jako ochotnik do Legionów Piłsudskiego. Za zasługi w walce o niepodległość Polski otrzymał od rządu koncesję na prowadzenie trafiki tytoniowej. Samuel Perlberger pozostawał w stałym kontakcie z legionistami i środowiskiem niepodległościowym, nawet w czasie okupacji hitlerowskiej. W latach międzywojennych był, podobnie jak Jego ojciec, radnym miejskim.

Pani Maria Perlberger – Shmuel jest jedynym dzieckiem Samuela Perlbergera i związanej rodzinnie z Krakowem Henryki z domu Luftig. Dom, w którym wyrastała, pełen był polskiej tradycji patriotycznej. Koleżanki lat dziecinnych Pani Marii, a były to przeważnie Polki, wspominały bogatą biblioteczkę polskiej literatury dziecięcej, z której także mogły korzystać. Przerwaną naukę szkolną kontynuowała na tajnych lekcjach u tej samej polskiej nauczycielki, spotykała się ze szkolnymi koleżankami, zawiązywała nowe przyjaźnie.W tragicznej chwili wysiedlenia Żydów z Wieliczki, w sierpniu 1942 r., państwo Perlbergerowie powierzyli córkę opiece znajomej – mieszkającej w Wieliczce pani Zofii Duszczyńskiej. Sami zginęli. Dla 9 letniej Marysi rozpoczął się czas ukrywania własnej tożsamości i przerzucania z jednego miejsca w drugie. Po krótkim pobycie w Krakowie, pod nazwiskiem Maria Nowakowska znalazła schronienie w Warszawie, w domu przebywającego w niewoli polskiego oficera. Jego żona – Irena Chmurowa i jej córka Wanda – starały się przywrócić Marysi poczucie bezpieczeństwa.

Pani Maria od 1949 r. mieszka w Izraelu, ale nigdy nie przestała być Wieliczanką. Kultywuje polskie tradycje wyniesione z domu rodzinnego, uczestniczy w wykładach i wydarzeniach kulturalnych organizowanych przez polskie placówki dyplomatyczne. Jest osobą szlachetną i skromną. Mimo stale pogarszającego się zdrowia i przybywających lat, jest najlepszym ambasadorem swego rodzinnego miasta Wieliczki i polskości,w której wyrosła.

Gromee z Nagrodą kulturalną Burmistrza Miasta i Gminy 2018

spotkanie noworoczne solne miasto wieliczka stanislaw_dziwisz artur_koziol

Podczas Spotkania Noworocznego w Centrum „Solne Miasto„, w uznaniu dotychczasowych osiągnięć artystycznych na polskiej i międzynarodowej scenie muzycznej miałem przyjemność wręczyć pochodzącemu z Grajowa Andrzejowi Gromali (Gromee) Nagrodę Kulturalną Burmistrza Wieliczki. Wzruszenie udzieliło się wszystkim. Artysta wspomniał szkołę podstawową do której uczęszczał i podziękował za ogromne wsparcie wieliczan. Uznanie było dla artysty tym bardziej ważne, że tu na wielickiej ziemi się wychował i rozwijał swoje młodzieńcze pasje.

Od dzieciństwa wykazywał nadzwyczajne zainteresowanie dźwiękiem. Kiedy miał 16 lat trafił do radia Blue FM. W studio szlifował umiejętności i ciągle się rozwijał. Dziś to znany i ceniony twórca i producent muzyczny.  Artysta nie zamyka się w jednej stylistyce – mimo, że w stacjach radiowych można usłyszeć jego klubowe kompozycje, to muzyk aktywny jest także na polu dźwięków progresywnych, soulu, jazzu czy hip hopu.

W lutym 2018 r. utwór „Light Me Up”, nagrany w duecie z Lucasem Meijerem, zakwalifikował się do finału krajowych eliminacji eurowizyjnych. W finale duet zajął pierwsze miejsce, dzięki czemu został ogłoszony reprezentantem Polski w 63. Konkursie Piosenki Eurowizji w Lizbonie.

Fajnie, że mamy w Wieliczce takich utalentowanych artystów.

Czytaj więcej na: www.dziennikpolski24.pl